19. ata olmağın nə olduğunu hələki bilmirəm ama atamın hələki atalıq etməyinə qibtə edirəm. yaşım 28i keçib qardaşımda 30u, hələ kişi gecələri otağımıza gəlib üstümüzün açıq olub olmadığını yoxlayır, pəncərəni açıb qısa bir müddət otağın havasını dəyişdirir, hətta mən və qardaşımın saçını oxşayıb alnımızdan öpür. çoxvaxt oyanıq olanda özümü yuxuluğa vururam. utanıram, bilmirəm niyə ama nəsə utanıram. mən sevgimi bu dərəcə ifadə edə bilmirəm valideyinlərimə qarşı. onlar üçün ölərəm.sözsüz. sonrası yoxdu yəni. deyirəm görəsən mən övladlarım üçün belə olabiləyəm? gecə 3də oyanıb başlarına sığal çəkəbiləcəyəm? atası rəhmətə gedən oxuyuculardan sonsuz dərəcədə üzr istəyirəm bu yazıdan ötrü. kimisə keçmişə aparıb xatirələrini yaralarını təzələmiş olabilərəm bəlkə deyə.